In juni 2000 werd de productie SoulSisters opgevoerd in het Kumulustheater in Maastricht. Twee jaar repeteren ging hieraan vooraf. Het stuk ging over een groep individuen die allemaal hun eigen droom hadden en die allemaal deze droom uit wilden laten komen.
De volgende productie Play the Game heeft eind september 2001 op de planken gestaan, wederom in het Kumulustheater. Dit stuk was een geheel nieuw geschreven muziektheater (geïnspireerd door de film “The Game”) met covers van bekende songs en enkele eigen geschreven liedjes van Robert Spronken. In het stuk werd een spel gespeeld met keuzes maken.
Eind oktober 2002 speelde GoudStuk (Kumulustheater). Ditmaal was alle muziek origineel en zelfgeschreven door Robert Spronken. Het verhaal was in haar geheel zelf geschreven door Jolanda de Jong.
De eigen geschreven drieluikmusical Het Spaghetti Incident werd opgevoerd in oktober 2003 (Kumulustheater). In het stuk (een romantische maffiakomedie) werd gespeeld op verschillende spelniveaus. Ieder niveau stond voor een andere wereld, een ander denkniveau van de personages.

Nevenactiviteiten
Maar naast het produceren van grotere muziektheaterstukken, hield Curtains-Up zich ook bezig met zogenaamde 'nevenactiviteiten'. Curtains-Up verleende haar medewerking aan verschillende gezelschappen en activiteiten van verschillende aard. De stichting wilde immers jongeren in het algemeen stimuleren deel te nemen in de culturele maatschappij.
In 1998 verkochten verschillende medewerkers van de stichting programmaboekjes (in authentieke Russische kledij) tijdens de aankomst van de toeschouwers aan de Opera van Wallonie toen zij de productie “Nabucco” in het MECC opvoerden. In datzelfde jaar hebben verschillende medewerkers meegedaan aan de prinsenzitting van de Tempeleers, de carnavalsvereniging van Maastricht.
In 1999 hebben dansers van de stichting meegedaan in het zigeunerkoor van “IL Travatore”, opgevoerd door de Nederlands Vlaamse Opera o.l.v. Ernest Maas.
In 2001 (januari) bezochten enkele bestuursleden, samen met fotograaf Jean-Pierre Geussens (Focuss22), een jongerengroep in Enschede (Katholieke Jongeren Vereniging Enschede “De Kajuit”) om een donatie te geven. De ramp in Enschede (13 mei 2000) was bij de medewerkers van de stichting niet in de koude kleren gaan zitten en tijdens de voorstellingen van ‘SoulSisters’ werd gecollecteerd (411,11 gulden). Deze vereniging werd gekozen, omdat daar, ondanks de emotionele en materiële schade, vrijwilligers waren die zich bleven inzetten om de getroffen jongeren uit Enschede eenmaal per maand bij elkaar te brengen middels een gratis toegankelijke discoavond.
In 2002 voerden enkele medewerkers het minitoneelstuk ‘Harry Stotter’ op tijdens een verjaardag van een kind van een van de medewerkers. Omdat op deze verjaardag ongeveer 30 kinderen present waren, namen de medewerkers ook de rest van de organisatie op zich, alles in een ‘heksen en tovenaars’ thema.
 
Naamsverandering Stichting ‘Mèt Ope Ouge’
In het najaar van 2000 heeft het bestuur van de stichting besloten de naam te veranderen. De oude naam paste niet meer in het concept van de nieuwe richting die de stichting op wilde gaan. De stichting was van plan een breder publiek aan te trekken dan alleen de Maastrichtenaren. Er werd grote waarde aan het ontwikkelingsproces gehecht dat iedereen in het productieproces onderging. Privé en ‘beroepsmatig’ beleefden medewerkers bewust een groeiproces. Misschien onbewust kregen ze te maken met verantwoordelijkheid, waaraan geen leeftijdsgrens verbonden is.

Stichting Curtains-Up sinds 1 januari 2001
De nieuwe naam was meer aan theater gerelateerd dan de oude naam. De doeken die open gaan voor het schouwspel dat zich vervolgens voor de toeschouwers afspeelt. De afkorting van de naam (C U = See You) had ergens nog te maken met de oude naam. Met deze naam hoopte de stichting een breder publiek te kunnen bereiken, zodat ze niet te veel afhankelijk van Maastricht zou zijn.

En tussen 2003 -2007?
Na Het Spaghetti Incident in 2003, startte de groep met een nieuw bestaand stuk. Verschillende mensen verlieten de stichting en kwamen er niet veel nieuwe mensen bij. De groep verwaterde. De initiatiefnemers verhuisden naar andere steden en verschillende medewerkers kregen het drukker op andere vlakken. De stichting werd zo langzaam aan een slapende stichting. In 2007 ontstond het idee om de stichting weer wakker te maken. Er was al een productie (Parijs Exil - de testcase) en nieuwe bestuursleden meldden zich aan, acht spelers stonden in de rij om met een regisseur te gaan werken aan een tourneeproductie. De stichting werd overgezet naar Utrecht om een landelijke theaterplek te verwerven.